Mér finnst alltaf svo ótrúlegt í hvert einasta skipti að loknum prófum þegar ég átta mig á því hvað ég þurfti nú í raun fátt að gera þá önnina. Hefði getað lokið því af miklu fyrr og hætt að drolla svona. Það væri nú skapbætandi. Annars er ég ekkert skapvond.


Eftir fimm daga verð ég í flugvél á leiðinni til Namibíu. Ekki held ég að það verði leiðinlegt. Í Namibíu á ég við. Stundum er leiðinlegt í flugvélum. Nema maður drekki mikið eins og mamma þegar við flugum frá London fyrir ári síðan (upp á dag). Hún keypti allt í Saga boutique bæklingnum á meðan ég svaf. Þegar við lentum í Keflavík fyllti hún tvær innkaupakerrur í fríhöfninni. Hún var líklega í blakkáti vegna þess að hún mundi ekkert hvað hún keypti. Í heilan mánuð eftir á var hún alveg steinhissa á öllu sem hún fann heima hjá okkur. Dæmi:

Mamma: Ugla, hver á þennan síma?
Ugla: Þú keyptir hann í fríhöfninni, manstu?
Mamma: Nei, var það? Ég man ekkert eftir því.

Eða:

Mamma: Eigum við ekki að kaupa nýja Eivarar diskinn?
Ugla: Þú keyptir hann í fríhöfninni, manstu?
Mamma: Nei, ha. Ég man ekkert eftir því.