Namibia

I gaer komum eg heim (til baejarins thar sem eg gisti) ur safariferd. Ferdafelogum minum fannst augljoslega toff ad deyja a ferdalagi med thvi ad keyra i atta klukkustundir i stadinn fyrir kosy stopp. Faeturnir minir eru thess vegna ad glidna i sundur. Vont ad vera minnstur af fimm ef hopurinn hefur adeins einn bil til umrada. Midjan i aftursaetinu bydur ekki upp a ad retta mikid ur loppunum.

A morgun hyggjum vid a fallhlifarstokk. Spurning hvort ferdafelagar minir guggni a thvi. Ekki er eg lofthraedd. Nema i rullustigum. Og kannski i blokkum. Hopp ur thrjatiu thusund feta haed verdur piece of cake.

Nuna er nett fylleri. Ekki eg, bara Halli og Matti. Eda svona.